Wilgenstraat

Gebouwen in West-Europa worden gemiddeld 80 tot 100 jaar oud. Om deze leeftijd te bereiken dringt zich minstens halverwege een grondige renovatie op. In de Wilgenstraat toont een analyse aan dat zelfs een grondige renovatie het huidige gebouwenbestand niet op een kwalitatieve manier kan bestendigen.

Het beeldkwaliteitsplan beschrijft een ensemble van monolieten en sluitstukken. We onderschrijven deze ambitie en zien onze ontwerpopdracht in het contextualiseren van dit geheel aan volumes. Een eerste belangrijke stap in het ontwerpproces was dan ook het begrijpen van die ruimtelijke context, om op die manier op empatische wijze een relevant en gepast woonproject te ontwerpen op de projectsite. Het ontwerpteam voerde daarom een uitgebreide analyse van de wijk en de projectsite in se.

De Seefhoek wordt gekenmerkt door baksteenarchitectuur in verschillende vormen en kleuren. Voorliggend ontwerp wordt overwegend gematerialiseerd in baksteen en
zoekt zo aansluiting met de wijk. We maken een familie van stedelijke monolieten waarin elk afzonderlijk gebouw varieert op gelijkaardige thema’s: een leesbare plint met huiselijke inkompartijen, een genuanceerde kroonlijst, enzovoort. Elementen uit het ene gebouw komen elders terug en vice versa. Deze kruisverwijzingen binden het project en de site aan elkaar. Het complementair kleurenpallet – elk gebouw heeft een andere tint – werd zorgvuldig gekozen. De frisblauwe tegeltjes zijn een terugkerend thema in de plinten van de drie gebouwen.

Gebouw X
Het ritme van de draagwanden en kernen bepalen
royale openingen in de gevel. Daartussen spannen we brede terassen die zorgen voor een maximale licht- en woonkwaliteit. De spekbanden, onleend aan Villa Stuivenberg, benadrukken de horizontaliteit. De keuze voor een kloeke zachtrode baksteen versterkt het robuust karakter van het gebouw. De golvende teruggetrokken kroonlijst geeft een frivole beëindiging aan het rationeel gebouw.

Gebouw Y
De gevel van het ampersand-gebouw zoekt bewust aansluiting bij zijn direct buur, het A. Franckengebouw. Verticale openingen, afgewisseld met ruime loggia’s,structureren de gevel. Het is een type opening die daarnaast ook refereert aan de woonhuizen in de directe nabijheid die net zo zijn opgebouwd. Hoewel de afwisseling tussen raamopeningen en loggia’s een duidelijke verticale geleding aan het gebouw geeft, zoeken we bewust naar horizontale accenten die de monoliet een alzijdig karakter met specifieke momenten verschaffen. Bijkomend zorgt het horizontaal karakter ook voor eenheid met het accolade- gebouw. Door voorgenoemde strategieën staat het gebouw zelfzeker in zijn context, maar zoekt het op subtiele wijze de relatie met zijn buren op.

Gebouw L&M
De gebouwen Obliek krijgen een elegante gevel die aansluiting zoekt bij de rest van het bouwblok. Het herhalen van steeds dezelfde raamopening zorgt voor een bouwbaar en rationeel geheel, dat doorbroken wordt door een uitdeinende ritmering naar de hoeken toe. De hoek zelf wordt extra geaccentueerd door de terrassen en grote raamopeningen in functie van de leefruimtes. De plint wordt benadrukt door een verschillende materialiteit en de schaduw van de gevellijst, de kroonlijst geprofileerd door het overhellen van het gevelmetselwerk en de grote overkraging van het hellende dakvlak.